روز ملی کوهنورد

 در ستایش صعود؛ از گفت‌وگو تا قله

چه موهبت گران‌بهایی است آن هنگام که کلامی از سر صدق برمی‌آید و در آینه‌ی جانِ دوستی، انعکاس آن را می‌بینی. هر بازخورد، چه هم‌نوا با اندیشه‌ام و چه در تضاد با آن، برایم چون نغمه‌ای تازه است که این سمفونیِ بودن را غنا می‌بخشد. این تکثر نظرها و تلاقی دیدگاه‌ها، خود عالی‌ترین راه برای نزدیک شدن به حقیقتِ یک موضوع است؛ حقیقتی که در ذات خود، منشوری چندوجهی است. بشر از دیرباز به این حکمت پی برد که حقیقت، در جمع و از تضارب آرا متجلی می‌شود. از همین رو، حلقه‌های درس را برای شکوفایی خرد و شوراهای مُلک و ملت را برای تدبیر امور بنا نهاد. هر رأی و هر نظر، چونان تراشی هنرمندانه بر پیکر الماسی خام است؛ هرچه وجوه تراش‌خورده بیشتر، نفوذ نور حقیقت به قلب آن افزون‌تر و درخشش و تبلورش چشم‌نوازتر. من نیز در این مکتبِ مجازی، شاگردی می‌کنم و از هر بازخورد شما، درس تازه‌ای می‌آموزم تا به آن جوهر ناب نزدیک‌تر شوم. صمیمانه سپاسگزارم از دوستانی که پیگیرند و در دیدارهای حضوری، با مهربانی می‌گویند: «امروز از نوشته‌هایت بی‌خبر ماندیم.» و دوچندان قدردان آنانی هستم که غیبتِ قلمم، آنان را نگران می‌سازد و با پیامی یا تماسی، جویای حالم می‌شوند؛ این همدلی، گران‌بهاترین دارایی است. برخی یاران نیز که شاید در شتاب این عصر، فرصت خواندن متن‌های بلند را نمی‌یابند، با بزرگواری گله می‌کنند. از ایشان پوزش می‌طلبم اگر گاهی اطاله و اطناب کلام، خاطرشان را می‌آزارد. و اما دوستانی که پیش از خواندن، لایک می‌کنند؛ بی‌شک این نشان از کرامت و مرامی است که برآمده از بزرگواری‌شان است. دست همگی را به گرمی می‌فشارم. امروز، ۲۹ مهرماه، یادآور روز کوهنوردی است؛ روزی که به پاس اولین صعود مستقل تیم ایران به قله‌ی دماوند در دهه‌ی ۱۳۳۰ نام‌گذاری شد. این صعود، تنها یک فتح ورزشی نبود، بلکه نماد اراده، همبستگی، احترام به طبیعت و عشقی عمیق به این سرزمین بود. کوه، در تاریخِ اندیشه و عرفان، همواره خلوتگه عارفان و میعادگاه پیامبران برای دریافت حقیقت بوده است. آنان که تجربه‌ی سکوت و عظمت کوهستان را چشیده‌اند، آن حسِ یگانگی و استعلا را نیک می‌شناسند. این روز را به تمامی کوهنوردان عزیز، این فاتحان فروتنِ بلندی‌ها، تبریک می‌گویم و همت والا و اراده‌ی پولادین‌شان را تحسین می‌کنم. من نیز در روزهایی که از سر و کولِ کلمات بالا نمی‌روم و در تکاپوی یافتن کلمات نیستم، به کوه‌های اطرافم پناه می‌برم و در آن سکوت باشکوه، دعاگوی همه‌ی شما هستم. همواره بر قله‌های سعادت و نیک‌بختی پایدار باشید. سیدحسین هاشمی زادگان منشادی ۲۹ مهرماه ۱۴۰۴ #روز_کوهنورد #روز_ملی_کوهنورد #کوهنوردی #دلنوشته #الماس_حقیقت #تضارب_آرا #صعود_قلم #همدلی #سپاسگزاری #قله_سعادت #عرفان_کوهستان #دماوند #سیدحسین_هاشمی_زادگان_منشادی www.hashemizadegan.ir/blog

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *