طلیعهٔ یک تفکر

در قاموس تاریخ، هیچ قدرتی را ضمانِ بقا نیست. امپراتوری بابل، آن ابرقدرت خفته در رؤیای ابدیت، شاید هرگز زوالِ خویش را به خواب نمی‌دید. اما تقدیر، برگی دیگر را رقم زد. روزی چون فردا، با ورود کوروش بزرگ به دروازه‌های آن شهر افسانه‌ای، نه تنها یک امپراتوری فرو ریخت، که طلیعهٔ دورانی نوین برای تمدن خاورمیانه دمیدن گرفت. او که پیش‌تر شالودهٔ شاهنشاهی هخامنشی را بر پایه‌های خرد و اراده استوار ساخته بود، توانست نخستین امپراتوری چندفرهنگی جهان را از کرانه‌های مدیترانه تا بستر رود سند بگستراند. اما شکوهِ کار او نه در وسعت مُلک، که در عظمتِ مِلک‌داری‌اش بود. گویی پیمبری در ردای شهریاری بود که رسالتش نه کشورگشایی، که تبیین حقوق انسان بود؛ و آیتِ این رسالت، بر منشوری گِلین نقش بست. نخستین فریاد مکتوب تاریخ در دفاع از آزادی دین، الغای بردگی و کرامتِ اقوام؛ آرمانی که مدعیان امروزینِ جهان‌داری، پس از گذشت هزاران سال، هنوز در دستیابی به آن وامانده‌اند. او شهری را نه با شمشیر، که با تدبیر گشود و به ساتراپی‌ها (استان‌ها) عنان اختیار سپرد تا هر قوم، آیین خود را پاس دارد. کوروش تنها یک نام در دفتر تاریخ ایران نیست؛ او یکی از سرمشق‌های جاودانِ تمدن بشری است. بی‌گمان، بَری از خطای انسانی نبود، اما در شمار آن فرمانروایان نادری است که حتی دشمنان نیز در برابر بزرگی‌اش سر تعظیم فرود آوردند. پس به شکرانه فردا روز بزرگداشت او، بیایید برای لحظه‌ای از دریچهٔ چشم کوروش به جهان بنگریم؛ نقاب تعصب را از دیدگان برگیریم و تفاوت‌ها را به رسمیت بشناسیم. در چنین نگاهی، پیش از آنکه جهان جای بهتری برای زیستن شود، آرامشی ژرف‌تر در وجود خودِ ما ریشه خواهد دواند. باقی بقایتان امید سه شنبه ششم آبان ماه ۱۴۰۴ کوروش‌ـبزرگ #روزکوروش‌ـبزرگ #هفتم‌ـآبان #پاسارگاد #منشورکوروش #حقوق‌ـبشر #تاریخ‌ـایران #هخامنشیان #هویت‌ـملی #ایران‌ـباستان #تمدن‌ـایران #CyrusTheGreat #CyrusDay #AchaemenidEmpire #PersianHistory


https://h7.cl/1ijJ9

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *