«جهان؛ تالارِ آینه‌های روبرو» می‌گویند جهان، حافظه‌ای عجیب و نامرئی دارد؛ هیچ فریادی در آن گم نمی‌شود و هیچ سنگی که برکه‌ای را آشفته کرده باشد، بی تاوان نمی‌ماند. جایی خواندم جمله‌ای که لرزه بر اندام و امید بر جان می‌انداخت: «اگر نیکی کردی، امیدوار باش و اگر بدی کردی، خبردار!» این جهان، «دارِ مکافات» است؛ نه به معنای انتقام، بلکه به معنای بازتاب. هستی، تالاری از آینه‌های تودرتوست که تصویرِ عمل ما را، دیر یا زود، درست در لحظه‌ای که انتظارش را نداریم (سرِ بزنگاه)، به خودمان بازمی‌گرداند. هیچ انرژی‌ای از بین نمی‌رود؛ تنها تغییر شکل می‌دهد و به سوی فرستنده باز می‌گردد. مولای روم چه زیبامی‌سراید: این جهان کوه است و فعل ما ندا سوی ما آید نداها را صدا اگر امروز بذری از نیکی کاشتیم، باید «امیدوار» باشیم؛ چرا که رستگاری و سلامت، محصول اجتناب‌ناپذیرِ این کشت است. اما اگر دلی شکستیم یا حقی را ناحق کردیم، باید «خبردار» و گوش‌به‌زنگ باشیم؛ چرا که قانونِ طبیعت، بدهکارِ کسی باقی نمی‌ماند. آن «پاسخِ عمل»، گاهی فردا می‌رسد و گاهی سال‌ها بعد، اما حتماً می‌رسد. بیایید امروز در این تالار آینه، زیباترین تصاویر را خلق کنیم تا آنچه به سویمان برمی‌گردد، لبخند باشد و نور. ششم اسفندماه ۱۴۰۴ - سیدحسین هاشمی‌زادگان منشادی #مکافات_عمل #جهان_آینه_است #قانون_علت_و_معلول #کارما #عرفان_زندگی #فلسفه_زندگی #نیکی_و_بدی #بازتاب_اعمال #مسئولیت_فردی #آگاهی #خودشناسی #سلوک_انسانی #امید_و_هشیاری #جهان_هوشمند #تفکر_عمیق #مینیمالیسم #پژواک_عمل #زندگی_آگاهانه